Αγρότες.

Δεν τους πρέπει η απογοήτευση και η παραίτηση.

Του Φώτη Αλεξάκου

Συνομιλώ με πολλούς από τους αγρότες του Νομού μας. Η απογοήτευση είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Νιώθουν απόλυτα προδομένοι και χωρίς διέξοδο. Δείχνουν να έχουν χάσει την ελπίδα.

Δυστυχώς επαληθευτήκαμε όσοι υποστηρίζαμε ότι η άκρατη παροχολογία της κυβερνώσας παράταξης, με μόνο στόχο την αναρρίχηση στην εξουσία, θα οδηγούσε το μεγαλύτερο κομμάτι των αγροτών σε μια απότομη κι οδυνηρή προσγείωση στην πραγματικότητα. Η διάψευση των ελπίδων τους δεν είχε σαν μόνο αποτέλεσμα την δικαιολογημένη οργή προς αυτούς που τους υφάρπαξαν την ψήφο. Το τραγικό είναι ότι οδήγησε τους περισσότερους αγρότες στην απογοήτευση και στην καθολική άρνηση. Τάχουν με κυβέρνηση που τους ξεγέλασε και τάκανε χειρότερα απ’ ότι ήταν. Τάχουν με την αξιωματική αντιπολίτευση για την μείωση του εισοδήματός τους τα προηγούμενα χρόνια. Τάχουν με τους αγροτοσυνδικαλιστές αφού θεωρούν ότι εξαργύρωσαν τους κοινούς τους αγώνες, με την αναρρίχησή τους σε Βουλευτικούς, Δημαρχιακούς, Νομαρχιακούς θώκους.

Η κατάσταση αυτή είναι βούτυρο στο ψωμί της εξουσίας. Η ζωή των κυβερνήσεων γίνεται πιο εύκολη όταν έχουν ν’ αντιμετωπίσουν αποτελματωμένα συνδικαλιστικά κινήματα και απογοητευμένους πολίτες, που δεν διαμαρτύρονται, δεν αντιστέκονται, δεν παλεύουν.

Τα προβλήματα των αγροτών όμως δεν περιμένουν. Είναι εδώ. Προβλήματα που απαιτούν λύση εδώ και τώρα. Προβλήματα που θα τα βρουν μπροστά τους τις επόμενες χρονιές.

Οι αγρότες δεν έχουν άλλη λύση από την ενεργοποίησή τους. Μόνο με τη μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας θα αναδείξουν τα προβλήματά τους και θα πιέσουν ώστε να βρεθούν λύσεις. Πολλοί ταυτίζουν την κινητοποίηση των αγροτών με την ακραία μορφή αγώνα που είναι οι αποκλεισμοί των δρόμων. Η μαζική συμμετοχή στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, οι κοινοί αγώνες ανεξαρτήτως ομοσπονδίας, μπορεί να τρομάξουν περισσότερο την κυβέρνηση και να φέρουν αποτελέσματα.

Η κυβέρνηση οφείλει να κατανοήσει ότι η κατάσταση στον αγροτικό τομέα έφθασε στο ως εδώ και μη παρέκει. Το έτος 2004 το αγροτικό εισόδημα μειώθηκε περισσότερο από 6% ενώ την ίδια στιγμή τα αγροτικά εφόδια (πετρέλαια, σπόροι, λιπάσματα κλπ) αυξήθηκαν κατά 20%.

Οι αγρότες του Νομού μας σήμερα κιόλας οφείλουν ν’ απαιτήσουν ν’ αυξηθούν τα ελάχιστα κιλά που τους δόθηκαν ως δικαιώματα φέτος. Ήδη η παραγωγή ξεπέρασε κατά 30% τα φετινά δικαιώματα. Οι αετονύχηδες από τη Βόρεια Ελλάδα και τη Βοιωτία, που είχαν προνομιακή μεταχείριση στα δικαιώματα, έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους και αγοράζουν το βαμβάκι μισοτιμής για να καρπωθούν την επιδότηση.

Το «χαράτσι» στις ενστάσεις ως πότε θα παραμένει; Ως πότε οι αγρότες θα επιβαρύνονται οικονομικά και ψυχικά για τα λάθη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης;

Ως πότε θ’ αφαιρείται το δικαίωμα των αγροτών που υποαπασχολούνται στα χωράφια μέχρι να βρουν δουλειά, να έχουν κάρτα ανεργίας; Έτσι νομίζει ότι θα εξαφανίσει την ανεργία ο Υπουργός Εργασίας;

Την οχταετία 2006 – 2013 τα δικαιώματα στο βαμβάκι γιατί ισοπεδώθηκαν μόνο με τον υπολογισμό των στρεμμάτων χωρίς να ληφθούν υπ’ όψη τα κιλά παραγωγής; Θ’ αποδεχθούν οι αγρότες της Θεσσαλίας, μια τεράστια απώλεια εισοδήματος και τη μεταφορά τους στις περιοχές της Βόρειας Ελλάδας;

Ως πότε οι αγρότες θα παραμένουν στο σκοτάδι σχετικά με τη νέα ΚΑΠ; Η ώρα της εφαρμογής της έφτασε. Πόσοι γνωρίζουν για τη πολλαπλή συμμόρφωση και τις ομάδες παραγωγών;

Η νέα ΚΑΠ δίνει τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών, αφού οι αγρότες θα εισπράττουν έτσι κι αλλιώς το 65% -100% της επιδότησης του προϊόντος που καλλιεργούσαν. Ποια προετοιμασία γίνεται σχετικά με τις αναδιαρθρώσεις; Ποιες είναι οι προτάσεις του Υπουργείου;

Ποιες είναι οι προτάσεις του Υπουργείου για τη μείωση του κόστους παραγωγής και τις υποδομές στον αγροτικό τομέα;

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα προβλήματα που ταλανίζουν τους αγρότες. Για την επίλυση, έστω μέρους απ’ αυτά, είναι αναγκαίο να ξεπεράσουν τη δικαιολογημένη απογοήτευσή τους και να ξαναδώσουν στο αγροτικό κίνημα τη χαμένη ενότητα, την μαζικότητα και την αγωνιστικότητα.